Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Τα θαλάσσια καταφύγια είναι η μόνη διέξοδος για τον κλάδο των ψαράδων

ΑΝΤΖΕΛΑ ΛΑΖΟΥ Υπεύθυνη εκστρατείας της Greenpeace για το θαλάσσιο περιβάλλον


alt


Τα θαλάσσια καταφύγια δεν αποτελούν λύση μόνο για την προστασία των θαλασσών αλλά καθιστούν βιώσιμη την αλιεία προσφέροντας ανάπτυξη στις τοπικές κοινωνίες. Αυτό επισημαίνει η Αντζελα Λάζου, υπεύθυνη εκστρατείας της Greenpeace για το θαλάσσιο περιβάλλον, υπογραμμίζοντας και την ευθύνη των καταναλωτών στον αφανισμό πολλών ψαριών. 

1 Από την καλοκαιρινή σας εκστρατεία «Ψαρεύοντας την αλήθεια» τι αποκομίσατε;
Χιλιάδες άνθρωποι ενημερώθηκαν για την περιβαλλοντική κρίση των θαλασσών μας. Επίσης, πολλοί υπέγραψαν αίτημα προς το αρμόδιο υπουργείο για την προστασία της θάλασσας και αποφάσισαν να σταθούν στο πλάι της Greenpeace για να απαιτήσουμε μαζί τη ζωή πίσω στις θάλασσες.
2 Πόσο έτοιμοι είναι για να προχωρήσουν σε μια τέτοια κίνηση;
Αναγνωρίζουν τη δημιουργία ενός θαλάσσιου καταφυγίου ως τη μοναδική λύση για να προστατεύσουν τη θάλασσα και το επάγγελμά τους και την απαιτούν από την πολιτική ηγεσία. Μένει τώρα το αρμόδιο υπουργείο να εισακούσει το αίτημα.
3 Πού συναντήσατε δυσκολίες;
Η μόνη αντίδραση που συναντήσαμε ήταν από την πλευρά της μέσης αλιείας, η οποία κάνει και τη μεγαλύτερη ζημιά στη θάλασσα. Είναι αυτή που θα πρέπει να περιοριστεί πρώτη.
4 Σε ποια σημεία των θαλασσών η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη;
Με το 82% των αλιευτικών αποθεμάτων στη Μεσόγειο να υπεραλιεύεται και με τις πλήρως προστατευόμενες περιοχές της Μεσογείου να αντιστοιχούν σε λιγότερο από το 1% της θάλασσας, είναι ασφαλές να πούμε ότι όλες οι θάλασσες έχουν χτυπήσει κόκκινο!
5 Τι μπορεί να γίνει;
Να υπάρξει μια ολοκληρωμένη πολιτική και να παρθούν μέτρα σήμερα.
6 Οι πιο πλούσιες θάλασσες;
Οι ελληνικές θάλασσες ήταν πάντα προικισμένες με πλούσια ζωή.
7 Τα θαλάσσια καταφύγια θα προφυλάξουν τις θάλασσες;
Οι πληθυσμοί των ψαριών προσφέρουν στους ψαράδες άφθονες ποσότητες για να αλιεύσουν, δίχως τον κίνδυνο να καταστρέψουν τις ίδιες τις περιοχές αναπαραγωγής.
8 Τι άλλο μπορεί να γίνει;
Μια ολοκληρωμένη πολιτική για τη θάλασσα.
9 Αν περιοριστεί ο χώρος αλιείας, δεν θα περιοριστεί το εισόδημα των ψαράδων;
Αποτελεί μέσο βιοπορισμού για 40.000 ανθρώπους στη χώρα μας. Ο κλάδος αυτός όμως σιγά σιγά πεθαίνει και το εισόδημα του ψαρά έχει ήδη συρρικνωθεί. Τα θαλάσσια καταφύγια είναι η μόνη διέξοδος.
10 Οι ψαράδες στο Αιγαίο έχουν ευθύνη για την καταστροφή;
Οι παράκτιοι ψαράδες φαίνεται να είναι έτοιμοι να αποδεχτούν την ευθύνη που τους αναλογεί και να προστατεύσουν τον φυσικό μας πλούτο.
11 Πόσα από τα ψάρια που φτάνουν στο πιάτο μας είναι «απαγορευμένα»;
Είναι δύσκολο να υπολογίσουμε το νούμερο, αφού ένα από τα προβλήματα της ελληνικής αλιείας είναι ο έλεγχος και η καταγραφή των εκφορτώσεων των αλιευτικών σκαφών στα λιμάνια.
12 Απαγορεύεται η αλιεία τους αλλά βρίσκονται στο εμπόριο ...;
Λόγω της έλλειψης ελέγχου από την πλευρά του αρμόδιου υπουργείου.
13 Οι γαστρονομικές τάσεις πόσο επηρεάζουν;
Μέσα από τις καταναλωτικές μας συνήθειες και την αγοραστική μας δύναμη μπορούμε να πιέσουμε για την προστασία της θάλασσας.
14 Οι υδατοκαλλιέργειες μπορούν να βοηθήσουν στην προσπάθεια διάσωσης των θαλασσών;
Με τον τρόπο που πραγματοποιούνται σήμερα επιτείνουν την κρίση, αφαιρώντας πολλαπλάσιους θαλάσσιους πόρους σε σχέση με αυτούς που παράγουν.
15 Είναι επιβλαβείς για τον θαλάσσιο πλούτο;
Συνδέονται με την κατάληψη ακτών και την υποβάθμιση παράκτιων περιοχών. Σημαίνουν επιβάρυνση του παράκτιου θαλάσσιου περιβάλλοντος με οργανικό φορτίο (τροφή, απόβλητα) και χημικές ουσίες (φάρμακα, καθαριστικά, antifouling) επηρεάζοντας την ποιότητα του νερού και τα θαλάσσια οικοσυστήματα.
16 Ποιο είναι το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα για τον πλανήτη;
Οι κλιματικές αλλαγές αποτελούν τη μεγαλύτερη περιβαλλοντική κρίση που αντιμετωπίζει ο άνθρωπος παγκοσμίως. Πρέπει να στραφούμε στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.
17 Παράδειγμα δράσης για το περιβάλλον που ανέτρεψε την κατάσταση;
Η διεθνής εκστρατεία της Greenpeace για την προστασία και τη σωτηρία της Ανταρκτικής. Οταν ξεκινήσαμε, πολύ λίγοι πίστευαν ότι θα καταφέρναμε την πλήρη προστασία της από τα καταστροφικά σχέδια εξόρυξης πετρελαίου και ορυκτών καυσίμων. Κι όμως καταφέραμε να ανακηρυχθεί η Ανταρκτική παγκόσμιο καταφύγιο.
18 Για την Ελλάδα;
Η νίκη της Greenpeace αλλά και των ελλήνων καταναλωτών απέναντι στα μεταλλαγμένα.
19 Πότε σταματάει η διαμαρτυρία και ξεκινά η δράση;
Οταν η δράση σου συνοδεύεται από συγκεκριμένες λύσεις για ένα καλύτερο αύριο.
20 Η περιβαλλοντική συνείδηση των Ελλήνων σε σχέση με τους Ευρωπαίους;
Ως λαός έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας για την προστασία του περιβάλλοντος. Σήμερα, μέσα στη δίνη της οικονομικής κρίσης, η πρόκληση της προστασίας μοιάζει ακόμη μεγαλύτερη.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΖΩΗ ΛΙΑΚΑ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 06 Σεπτεμβρίου 2011 ΣΤΑ ΝΕΑ


Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2011

Εν αρχή ην ο Λόγος΄...

fly-fish_1280x800_91395.jpg

Αυτό το blog δημιουργήθηκε στον ελεύθερο χρόνο μου που δεν μπορούσα να πάω για ψάρεμα. Κατά μία ένια είναι ένα υποκατάστατο  της αγαπημένης μου ασχολίας με τη θάλασσα και το ψάρεμα! Πέρα όμως από όλα αυτά μπορεί να γίνει ένα ακόμα χρήσιμο εργαλείο από τα πολλά που προϋπάρχουν ήδη στο διαδίκτυο και μας έχουν βοηθήσει όλους στο να αναπτύξουμε και να πάμε ποιο πέρα την όποια τεχνική έχει επιλέξει ο καθένας μας στο παράκτιο ψάρεμα.

Στο να γίνει όμως ένα ακόμα εργαλείο βασική προϋπόθεση είναι η συμμετοχή όσον περισσότερων γίνετε σ αυτή τη προσπάθεια, δεν θα πάψω ποτέ να λέω πως το μόνο που είναι σίγουρο στο ψάρεμα είναι πως τίποτα δεν είναι σίγουρο ...; αυτό άλλωστε είναι που το κάνει και τόσο αγαπητό σε όποιον ασχοληθεί μ αυτό .  

Σ αυτή λοιπόν την εξέλιξη της ερασιτεχνικής αλιείας  πρωταρχικό ρόλο έπαιξε και παίζει ο πειραματισμός και η παρατήρηση ...; και όσες περισσότερες αναφορές πάνω σ αυτές γίνονται από διαφορετικούς ψαράδες από διαφορετικά μέρη με διαφορετικές τεχνικές και φιλοσοφία ψαρέματος τόσο ποιο βαθιά θα μπαίνουμε στην μαγεία της θάλασσας και των πλασμάτων της.

Καλή περιήγηση ...; 


Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2011

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΟΥ

 

CASTING         

Ο «λύκος» της Χαλκίδας

 altaltalt

IMG_0215.JPG

 

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠΟΥ

Ο πορθμός και συγκεκριμένα ο δίαυλος του Ευρίπου της Χαλκίδας είναι μία στενή λωρίδα θάλασσας (πλάτους 39 μ., μήκους 40 μ. και βάθους περίπου 8,5 μ.) που συνδέει το Βόρειο Ευβοϊκό με τον Νότιο Ευβοϊκό, μεταξύ Στερεάς Ελλάδας και Εύβοιας.

Σε αυτόν το χώρο παρουσιάζεται ένα σύνθετο παλιρροιακό φαινόμενο, που παρατηρείται μόνο εδώ, εξού και η ονομασία του: «Παλίρροια του Ευρίπου». Τα νερά του δίαυλου κινούνται συνεχώς, αλλάζοντας συγχρόνως και φορά κίνησης, κατευθυνόμενα άλλοτε προς τον Βόρειο και άλλοτε προς το Νότιο Ευβοϊκό. 

IMG_0296.JPG

Η συστηματική παρακολούθηση του εν λόγω ρεύματος έδειξε ότι ενώ στις 22-23 ημέρες παρουσιάζει μια κανονικότητα αλλαγής φοράς ανά 6 ώρες περίπου, όπως ακριβώς η παλίρροια, στις υπόλοιπες 6-7 ημέρες του μήνα το ρεύμα γίνεται τόσο ακανόνιστο που μπορεί να αλλάξει φορά ακόμη και 14 φορές μέσα στο ίδιο 24ωρο!

Έτσι διαπιστώθηκε ότι το κανονικό ρεύμα αντιστοιχεί στις συζυγίες, δηλαδή 11-12 ημέρες περί τη νέα σελήνη και άλλες τόσες κατά την πανσέληνο, ενώ το ακανόνιστο ρεύμα παρατηρείται κατά τους τετραγωνισμούς (Π.Τ. και Τ.Τ.).

Η εξήγηση του συγκεκριμένου φαινομένου του ρεύματος του Ευρίπου απασχόλησε και τους αρχαίους Έλληνες και ειδικότερα τον Αριστοτέλη και τον Ερατοσθένη καθώς και πολλούς άλλους επιστήμονες από τον προηγούμενο αιώνα και μετά. Σημαντική συνεισφορά στη μελέτη του φαινομένου κατέχουν οι Έλληνες Δημήτριος Αιγινήτης (1926), ο Υποπλοίαρχος Ανδρέας Α. Μιαούλης, Β.Ν. (1880) και ο βρετανός Υποναύαρχος Αρθούρος Μένσελ (Arthur Mansel), RN. Η έρευνα συμπληρώθηκε από μετρήσεις του Πανεπιστημίου Αθηνών στη Γλύφα (1981-1984).

Η εξήγηση που έχει δοθεί και έχει γίνει σήμερα αποδεκτή, είναι ότι το φυσικό παλιρροιακό κύμα στο Αιγαίο, φθάνοντας ανατολικά της Εύβοιας, μοιράζεται: ένα μέρος του εισέρχεται στο Βόρειο Ευβοϊκό (από Β. της Εύβοιας) και ένα άλλο εισέρχεται στο Νότιο Ευβοϊκό (από Ν. της Εύβοιας).

Λόγω όμως του διαφορετικού μήκους της διαδρομής, το μεν φυσικό παλιρροιακό κύμα που έρχεται από το Νότο φθάνει στο δίαυλο του Ευρίπου κατά 1 ώρα και 15 λεπτά νωρίτερα του ερχόμενου από Βορρά. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι νότιοι εισερχόμενοι υδάτινοι όγκοι να ανεβάζουν εκεί τη στάθμη κατά 30-40 εκατοστά και να δημιουργείται θαλάσσιο ρεύμα από νότια προς βόρεια.

 

Μετά 6 ώρες, καθώς η άμπωτη διαδέχεται την πλημμυρίδα, αντιστρέφονται οι συνθήκες και δημιουργείται αντίθετο ρεύμα, αφού στο βόρειο μέρος έχουν συσσωρευτεί μεγαλύτεροι υδάτινοι όγκοι. Όταν λοιπόν συμβαίνουν συζυγίες, οπότε η ένταση της παλίρροιας είναι μεγάλη, το ρεύμα του Ευρίπου παρουσιάζεται κανονικό. Όμως στους τετραγωνισμούς, όπου το ρεύμα είναι ασθενέστερο, τόσο η διαμόρφωση των ακτών, ο βυθός, οι υφιστάμενες καιρικές συνθήκες καθώς και άλλα βαρομετρικά αίτια συντελούν ώστε το ρεύμα να παρουσιάζεται ακανόνιστο.

Οι «περίοδοι ακαταστασίας» παρατηρούνται δυο φορές μέσα στο Σεληνιακό μήνα και διαρκούν για ένα χρονικό διάστημα τριών ημερών.

Η πρώτη περίοδος περιλαμβάνει την 7η, 8η και 9η ημέρα της Σελήνης και η δεύτερη την 21η, 22η και 23η ημέρα της Σελήνης.

Τις δυο πρώτες μέρες, μετά το τέλος κάθε τριήμερης ακαταστασίας, τα νερά δεν αποκτούν μεγάλη ταχύτητα. Είναι τα λεγόμενα «αργονέρια», μέρες κατά τις οποίες η περιοχή κατακλύζεται από κάθε λογής ψαράδες, αφού θεωρούνται ιδανικές για ψάρεμα, κάτι που δεν γνωρίζουν μόνο οι ντόπιοι...

 

 

ΜΕ ΦΟΝΤΟ ΤΗ ΓΕΦΥΡΑ...

IMG_0245.JPGΈχοντας κατά νου τα παραπάνω, πρωί-πρωί ήμασταν στημένοι στα βράχια, κάτω από τη νέα γέφυρα της Χαλκίδας, προς τη μεριά του Ν. Ευβοϊκού. Στόχος μας ήταν οι μεγάλες τσιπούρες και τα κυνηγιάρικα ψάρια, που σε αυτούς τους βυθούς, με τις συγκεκριμένες συνθήκες (αργονέρια) είναι πολύ πιθανό να συναντήσουμε.

Ο εξοπλισμός αποτελούνταν από τις τρίποδες «σερφάδικες» βάσεις, που είναι απαραίτητες για ένα σωστό ψάρεμα στη συγκεκριμένη περιοχή, δίσπαστα σκληρά καλάμια με μεγάλα μηχανάκια και μολύβια άγκυρες και πυραμίδες για τη σταθερότητα των αρματωσιών μας απέναντι στα ρεύματα του Ευρίπου.

Τα δολώματα που είχαμε μαζί μας ήταν μονοδόλια ντόπια, που είχαν και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στις τσιπούρες, αμερικάνος αλλά και φαραώ.

Για τα κυνηγιάρικα ψάρια το μενού ήταν ολόφρεσκα καλαμάρια μεσαίου μεγέθους.

Οι αρματωσιές μας, και για τις δύο περιπτώσεις, ήταν μονάγκιστρες με συρόμενο μολύβι με τη χρήση sissy, όμως τα παράμαλλα που δέσαμε πάνω τους διαφοροποιήθηκαν ανάλογα με το δόλωμα και τα ενδεχόμενα θηράματα: από 0,30 έως 0,35 χιλ. για τις τσιπούρες (δολώνοντας σκουλήκια), και πετονιά διαμέτρου 0,40 χιλ., με αγκίστρια 0/5 - 0/6, για τα μεγάλα κυνηγιάρικα (δολώνοντας καλαμάρια).

 

Από το πρωί έως και το μεσημέρι οι ώρες πέρασαν χωρίς να πάρουμε ούτε μία τσιμπιά, ενώ τα δολώματα έβγαιναν έτσι όπως ακριβώς τα ρίχναμε, χωρίς να έχουν το παραμικρό ίχνος από κάποιο μικρό ψάρι. Παρόλα αυτά εμείς φροντίζαμε να τα ανανεώνουμε συχνά, ώστε να έχουν την καλύτερη φυσική παρουσία, ελπίζοντας πως τελικά θα καταφέρναμε να ξεγελάσουμε κάποιο ψάρι.

Για να μπορούμε να παρατηρούμε το φαινόμενο των νερών, είχαμε βάλει ως μέτρο στάθμης έναν μικρό βράχο που βρισκόταν μπροστά μας. Κάποια στιγμή η στάθμη των νερών ανέβηκε, καλύπτοντας το βράχο, και... τότε ακριβώς ήταν που τα πράγματα άλλαξαν!

Το καλάμι που είχα δολώσει ένα μεγαλούτσικο νωπό καλαμάρι και το είχα ρίξει να ψαρεύει πατωτά, στην αρχή πήρε δύο καλέςDSC00018.JPG τσιμπιές και στη συνέχεια ένα δυνατό και συνεχόμενο τράβηγμα. Πραγματοποιώντας με τη σειρά μου την απαραίτητη κίνηση καρφώματος, κατάλαβα αμέσως πως είχα να αναμετρηθώ με κάποιο μεγάλο ψάρι, πολύ νευρικό αλλά και... ζόρικο, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια.

Σε όλη τη διάρκεια ανάκτησής του, το ψάρι είχε άλλη άποψη από εμένα, ως προς την... κατεύθυνση που έπρεπε να πάρει, βάζοντας γραμμή για τα βράχια δεξιά μου. Αν τα κατάφερνε και έφτανε εκεί, η ήττα μου στην αναμέτρηση αυτή ήταν δεδομένη.

Όμως ο χειρισμός των δυνατών και αξιόπιστων εργαλείων μου δεν του επέτρεψαν να ολοκληρώσει το σχέδιο διαφυγής του, οπότε μετά από μια συναρπαστική μάχη λίγων λεπτών ένα μεγάλο λαβράκι εμφανίστηκε ακριβώς μπροστά μου! Ακολούθησαν στιγμές χαράς, μαζί βέβαια με τις απαραίτητες φωτογραφίες για το περιοδικό μας. Το λαβράκι που πόζαρε δίπλα μου ήταν βάρους 4,5 κιλών...

 

Μείναμε να χαζεύουμε το πανέμορφο αυτό ψάρι για αρκετή ώρα, προσπαθώντας να ερμηνεύουμε την παρουσία του στην περιοχή, αποφασίζοντας κάποια στιγμή να συνεχίσουμε το ψάρεμά μας. Στα επόμενα 45 λεπτά πήραμε αρκετές τσιμπιές, με μόνες καρποφόρες αυτές με τις δύο τσιπούρες του Θοδωρή, που όμως ήταν κάτω των 500 γραμμαρίων. Όπως πάντα, ο Θοδωρής τις επέστρεψε στο φυσικό τους χώρο, προσδοκώντας να του χαρίσουν στο μέλλον, όταν πια θα είναι πάνω από κιλό, μια πραγματική αναμέτρηση... Έτσι τελείωσε και αυτή η ψαρευτική μας εξόρμηση που σίγουρα θα μας μείνει αξέχαστη.

IMG_0285.JPG

 

Τελειώνοντας θέλω να σας υπενθυμίσω πως, αν και τα βράχια στη συγκεκριμένη περιοχή είναι αρκετά βατά, χρειάζεται μεγάλη προσοχή γιατί λόγω του συνεχούς ανεβοκατεβάσματος των νερών έχουν αυτήν τη γλίτσα πάνω τους, που γλιστράει πάρα πολύ. Και όπως λέμε πάντα, ποτέ σε βράχια μόνοι μας!

Όμως λέμε και κάτι ακόμη, πως ανεξάρτητα των αποτελεσμάτων, το ψάρεμα είναι χαλάρωση, τρόπος διαφυγής και καλή παρέα! Και όλα αυτά συνυπήρξαν στην εξόρμησή μας στον πορθμό του Ευρίπου.

Κωνσταντίνος Γαλάνης

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΄΄ΨΑΡΕΥΩ'' τον Ιανουάριο του 2011 τεύχος 42 

183821_1419939678128_1821770435_783989_5386339_n (1).jpg

Profile

seafishing Konstantinos Galanis

Το προφίλ μου

Ημερολόγιο

Αύγουστος 2016
ΚΔΤΤΠΠΣ
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   

Tags

Αρχείο

Powered by pathfinder blogs